جُنهيد بغدادي شروع به خواندن قرآن كرد تا آن را ختم نمود سپس ابتدا كرد از بقره چون70آيه از آن را خواند كار بر وي تنگ شد و بيهوش شد چون به هوش آمد،مريدان گفتند:خدا را ياد كن بگو:الله،گفت:ننام او را فراموش نكرده ام.
و در نقل ديگر است كه وقتي به وي گفتند:بگو:الله:تا كي مي گوييد:الله و حال آنكه من سر تا پا در آتش عشق او سوخته ام پس تسبيح آغاز كرد و با انگشت حساب كرد تا چهار انگشت روي هم گذاشت در نهايت تعظيم گفت:«بسم الله الرّحمن الرّحيم» و ديد بر هم نهاد و جان داد.(و الله اعلم)
الهي هر چه خواهي كن بجانم                                                 مكن بي نور خود شمع روانم
فروزان سينه ام را از آتش و عشق                                          بسوزان هستيم در تابش عشق
دلم چون شمع آتـش خانه گردان                                               بشمعـم عالمـي پروانه گردان
ز قلبم چشمه حـكمـت بر انگيز                                            روان از قلب گردان بر زبان نيز
حجـابي بر من مشـتاق بگشا                                                     لبم بر ناله ي عشّـاق بُگشــا
نواي نالـه ام را دلنشـين كن                                                      زبان خانـه ام را آتشيـن كن