حضرت عيسي(ع) سر بلند كرد و گفت:آيا مي داني معني اَبحد چيست؟
معلم چوب دستي را بلند كرد تا عيسي(ع) را بزند.
حضرت عيسي(ع) فرمود:اي معلم اگر مي داني مرا چرا مي زني و اگز نمي داني بپرس تا من بگويم و تفسير كنم.
معلم گفت:بگو ببينم. حضرت عيسي(ع) فرمود:
«الف»نام الله است.
« ب»نام بهجت الله است.
«جيم»جمال الله است.
«دال»دين الله است.
« هـ»هوز،هول جهنم است.
«وَيل»اهل آتش است.
« ز »زفير جهنم است.
«كـَلمَن»ك.ل.م.ن.كلام خدا هيچ بدلي از كلمات ندارد و هيچ كس جاي آن را نمي گيرد.
«سَعضَص»صاع به صاع و جزا به جزاء است.

از سخن اهل سخن كار مسيحا كردند                              بس دل مرده كزين مهجزه احياء كردند
از طبيبان بدن علّت تن شد زايل                                      وين طبيبان مرض روح مداوا كردند
تا بفكر تو رسانندسخن هاي دقيق                                 فكر ها كرده پس آنگه سخن انشاء كردند